กีฬาไทย 2568

เคยสงสัยไหมว่าอะไรคือสิ่งที่ยากที่สุดในวงการมวยไทย? คำตอบอาจไม่ใช่การชกชนะบนสังเวียน แต่คือการเป็นหัวหน้าค่ายที่ต้องแบกรับความฝันและชีวิตของนักชกกว่า 18 คนไว้บนบ่าข้างเดียว และนั่นคือสิ่งที่ อภิปรัชญ์ เลิศรักษ์ชีวกุล หรือ “บูม เด็กเซียน” ทำมาตลอด 7 ปีเต็ม เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2568 บนเวทีงานประกาศเกียรติคุณของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย ประจำปี 2568 ชายคนนี้ไม่เพียงแต่คว้ารางวัลทีมงานผู้ฝึกสอนมวยไทยยอดเยี่ยมมาครอง แต่ยังผลักดันศิษย์ในค่ายอย่าง “ขุนศึกน้อย” ขึ้นรับรางวัลนักมวยไทยอาชีพยอดเยี่ยมได้ในคืนเดียวกัน นั่นคือชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ที่ไม่ใช่แค่ของตัวเอง แต่เป็นของทั้งค่าย ทั้งทีมงาน และทั้ง 18 ชีวิตที่เชื่อมั่นฝากอนาคตไว้กับเขา 7 ปีแห่งการสร้าง ไม่ใช่แค่การฝึก สิ่งที่ทำให้ค่ายมวยบูมเด็กเซียนแตกต่างจากค่ายมวยทั่วไปไม่ใช่เทคนิคการฝึกที่ล้ำเลิศ แต่คือ ปรัชญาในการมองนักชกในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ไม่ใช่แค่ทรัพย์สินที่ทำรายได้ บูมเปิดใจว่าตลอด 7 ปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยมองนักชกในสังกัดด้วยมูลค่าของค่าตัว ไม่ว่าจะเป็นนักชกที่มีค่าตัวระดับหลักพันหรือระดับหลักแสน ทุกคนได้รับการดูแลอย่างเท่าเทียมกัน นั่นคือหัวใจของการเป็น “พ่อคนที่สอง” ในความหมายที่แท้จริง ในยุคที่ค่ายมวยหลายแห่งให้ความสำคัญกับนักชกดาวเด่นเพียงไม่กี่คน การที่บูมเลือกเดินบนเส้นทางแห่งความเท่าเทียมตลอด 7 ปีนั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะมันหมายถึงการบริหารทรัพยากรที่จำกัด การจัดสรรเวลา และการดูแลสภาพจิตใจของนักชก … Read more